Dit is hoe ik dichter bij de natuur leef in de stad…

Ik hoor het mezelf nog zeggen: ‘Ik zou niet buiten de stad kunnen wonen.’

Zoveel jaren later denk ik hier heel anders over. Ik zou niets liever willen: rust, groen, buiten en graag heel veel zon.

Dat gaat ook gebeuren. Alleen moet ik nog even geduld hebben. Ik kan je zeggen, dat valt me niet altijd mee. De drukte, de prikkels, de herrie en het volle leven van de stad. Het past niet meer.

Toch heb ik mijn weg gevonden om natuurlijker te leven. In de stad. In huis. In mijzelf. In deze moderne tijd vol technologie.

Het meest logische is voor mij toch wel zoveel mogelijk buiten zijn.

We zitten gevangen in een systeem dat niet de onze is. Of je je hier nu bewust van bent of niet. Of je het nu wil erkennen of niet.

Dit gaat heel ver en diep.

Zo ver dat je het bijna niet kunt geloven. Hierdoor wordt het ook vaak niet geloofd.

Zo diep dat het ook diep doordringt in ons eigen systeem > De mens. Het brein. Het lichaam.

Met als gevolg dat het lichaam niet vrij is. Vrij in bewegen, vrij van ziekte, vrij van stress en vrij van een systeem dat niet klopt.

Veel mensen ervaren hun lichaam als beperking. Wat het in wezen ook is. Maar hee, we zijn nu eenmaal menselijk bewustzijn 😉.

Afijn, het is dus voor velen een beperking, omdat ze zitten gevangen in een vorm die onnatuurlijk is geworden.

Alleen je lichaam is geen beperking. Het is je portaal. Je portaal naar ‘vrijheid’.

En de container naar het Bewustzijn.

Ook wel de bron, essentie, Universum, het kosmische veld of hoe je het ook wilt noemen. Ik noem het nu Bewustzijn.

Het Bewustzijn is dat wat alles mogelijk maakt. Daar waar jij je licht op schijnt.

Het is de ruimte waarin alles verschijnt.

Zonder begin.
Zonder vorm.
Zonder oordeel.
Zonder eigendom.
Zonder eind.

Het kent geen tijd. Het heeft geen voorkeur. Het kan alles waarnemen en tegelijk identificeert het zich met niets van dit alles.

Het is voordat er denken is. Voordat er een ‘ik’ is. Voordat er een lichaam is.

Je kunt het niet begrijpen.
Niet bezitten.
Alleen Zijn.

Zonder container, of in ons geval, zonder lichaam, is het Bewustzijn zwevend potentieel.

De Ziel is de brug tussen je lichaam en het vormloze.

Zij komt voort uit Bewustzijn en is nooit los daarvan, maar zij heeft een richting, een pad, een roeping.

Het is de energie die keuzes maakt, leert, groeit en terugkomt. En jouw unieke expressie van het geheel.

Je kunt Bewustzijn zien als de oceaan en de Ziel als een golf in die oceaan.

Veel mensen zeggen: ‘Ik wil vrijheid of vrede’, zonder echt te beseffen dat hun lichaam hen gevangen houdt.

Terwijl ze vaak denken dat ze door omstandigheden vastzitten. Baan, relatie, geld. En ik zeg niet dat dit niet meespeelt.

Alleen zelfs met een miljoen op je rekening zit je nog steeds gevangen als je lichaam zwaar voelt, overspannen is, zich onveilig voelt of je hormonen alle kanten op gaan.

Dan blijft er altijd een bepaalde mate van innerlijk conflict aanwezig als je lijf niet meedoet… Ziek is, traag, ontstoken, uitgeput, teveel massa, noem maar op.

Dat vreet energie.

Dan kun je nog zoveel vrijheid of vrede willen. Je kunt dan hoogstens overleven, niet leven.

Gezondheid is niet alleen ‘gezond zijn’. Het is een staat van aanwezigheid dat leidt naar vrijheid.

Gezondheid is de enige staat waarin Bewustzijn kan groeien.

Niet omdat het perfect moet zijn.

Wel omdat een lichaam in overleving heel weinig ruimte heeft voor Bewustzijn, liefde, leiderschap of verandering.

Het brein is meester in begrijpen, maar totaal ongeschikt om leiding te nemen in verandering.

Je kunt alles doorzien, analyseren en zelfs ‘helen’ met woorden en toch muurvast zitten.

Pas als er iets zichtbaar en vooral ook voelbaar verandert – in je lichaam, je omgeving, je ritme – wordt er ander Bewustzijn actief.

Dus ja, je kunt je ergens van bewust zijn, zolang je het niet belichaamt, raak je het veld van puur Bewustzijn niet aan.